Barierowość materiału określa się jako jego zdolność do ograniczania przepuszczalności par i gazów. Badanie polega na pomiarze ilości gazu dyfundującego poprzez próbkę z jednej komory do drugiej w ustalonych warunkach ciśnienia w funkcji czasu. Możliwości:
– badania w zakresie temperatur otoczenia, z możliwością klimatyzowania pomieszczenia
– pomiary przy użyciu gazów obojętnych (tj. azot, gazy szlachetne), wodoru, tlenu, dwutlenku węgla lub powietrza
– możliwość badania przy użyciu mieszanin gazów
– w przypadku materiałów grubych i sztywnych (np. gruba folia, cienka płytka) próbka musi mieć kształt okręgu o średnicy 75<Φ<80 mm; dla materiałów cienkich i elastycznych (np. folia) możliwy jest pomiar próbek o dowolnym kształcie, z zastrzeżeniem że ich najmniejszy promień ≥ 76 mm.