Przedmiotem wynalazku jest uchwyt do mocowania wygiętych belek na wzbudniku elektrodynamicznym, posiadający spoczywające na sobie kolejno korpus górny (1), korpus środkowy (2) i korpus dolny (3) w postaci płyt oraz śruby (4, 5). Charakteryzuje się on tym, że korpus górny (1) posiada w górnej powierzchni przelotowe otwory (1.1), których to rozstaw otworów (1.1) odpowiada rozstawowi drugich przelotowych otworów (2.1) znajdujących się w korpusie środkowym (2) oraz rozstawowi gwintowanych pierwszych otworów (3.1) znajdujących się w korpusie dolnym (3). W otworach (1.1, 2.1, 3.1) znajdują się śruby łączące (4), które łączą korpus górny (1), korpus środkowy (2) i korpus dolny (3). W korpusie dolnym (3) znajdują się stopniowane drugie otwory (3.2), których rozstaw odpowiada rozstawowi otworów w podstawie montującej wzbudnika. W drugich otworach (3.2) znajdują się śruby mocujące (5) umieszczone w ten sposób, że ich górna powierzchnia nie wystaje ponad górną powierzchnię korpusu dolnego (3). Na dolnej powierzchni korpusu górnego (1), pomiędzy otworami (1.1) znajduje się rowek (1.2), a także na górnej powierzchni korpusu środkowego (2), pomiędzy otworami (2.1) znajduje się rowek (2.2), na dolnej powierzchni korpusu środkowego (2), pomiędzy otworami (2.1) znajduje się rowek (2.3) oraz na górnej powierzchni korpusu dolnego (3), pomiędzy pierwszymi otworami (3.1) znajduje się rowek (3.3). Rowek (1.2) na dolnej powierzchni korpusu górnego (1), rowek (2.2) na górnej powierzchni korpusu środkowego (2), rowek (2.3) na dolnej powierzchni korpusu środkowego (2) i rowek (3.3) na górnej powierzchni korpusu dolnego (3), są ułożone równolegle do siebie.