Przedmiotem wynalazku jest uchwyt do mocowania belek o warunkach brzegowych typu zawiasswobodne podparcie na wzbudniku elektromechanicznym. Charakteryzuje się on tym, że składa się z dwóch par płyt mocujących (1), które są ułożone do siebie parami równolegle i zamocowane są rozłącznie do uchwytu wzbudnika. Pomiędzy parami płyt mocujących (1) znajdują się tuleje dystansujące (2) oraz w pierwszej parze płyt (1) znajduje się pierwszy otwór przelotowy z zamocowanym w nim pierwszym łożyskiem (3). W parze pierwszych łożysk (3) zamocowane są końce pierwszego wałka zaciskającego (4) z rowkiem równoległym do osi wałka, w którego podstawie znajdują się otwory montażowe z wkręconymi w nie śrubami (5), na których osadzona jest pierwsza blacha dociskająca (6.1). W pierwszym otworze drugiej pary płyt mocujących (1) włożona jest dwoma końcami kołyska (7). Śruby ustalające (8) przechodzą przez drugie otwory płyty mocującej oraz otwory ustalające kąt regulują jej kąt nachylenia kołyski (7). Śruby zaciskowe (9) znajdują się w otworach przelotowych blachy dociskowej (10) i w otworach zaciskowych blokując przemieszczenie i obrót kołyski (7). Na kołysce (7) z wykorzystaniem otworów zamontowana jest para prowadnic liniowych (11) składających się z szyny i wózka. Na parze wózków zamontowana jest rozłącznie para uszu (12) z osadzoną w nich drugą parą łożysk (13). Tudzież w parze drugich łożysk (13) zamocowane są końce drugiego wałka zaciskającego (14) z rowkiem równoległym do osi wałka, w którego podstawie znajdują się otwory montażowe z wkręconymi w nie śrubami (15), na których osadzona jest druga blacha dociskająca.