Urządzenie do wytwarzania energii elektrycznej z ciepła rozpraszanego przez silnik spalania wewnętrznego, posiadające wyporniki (5.1, 5.2) charakteryzuje się tym, że składa się z komory roboczej (1), przedzielonej przegrodą (2), na dwie części. W przegrodzie (2) zamocowana jest membrana piezoelektryczna. Do każdej z części komory roboczej (1) podłączona jest za pomocą przewodu osobna komora ciśnieniowa (6.1, 6.2), w której znajduje się wypornik (5.1, 5.2). Ściany komór ciśnieniowych (6.1, 6.2) leżące bliżej siebie stykają się z centralnym kanałem (7) przepływu płynu o niskiej albo wysokiej temperaturze. Przeciwległe ściany komór ciśnieniowych (6.1, 6.2) stykają się z kanałami bocznymi (4.1, 4.2) przepływu płynu o przeciwnej temperaturze do płynu znajdującego się w centralnym kanale (7) - wysokiej albo o niskiej temperaturze. W każdym z wyporników (5.1, 5.2) zamocowany jest magnes stały (8.1, 8.2), którego jeden z biegunów usytuowany jest od strony centralnego kanału (7), w którym znajduje się elektromagnes (9). Biegun magnesu stałego (8.1) zamocowany w pierwszej komorze ciśnieniowej (6.1) znajdującego się od strony centralnego kanału (7) jest przeciwny do biegun magnesu stałego (8.2) zamocowany w drugiej komorze ciśnieniowej (6.2) znajdującego się od strony centralnego kanału (7). Opcjonalnie membrana piezoelektryczna naklejona jest na odkształcalny pierścień z wypełnieniem, który zamocowany jest do przegrody (2) pomiędzy dwoma jej częściami. Pierścień jest okrągły albo pierścień jest sześciokątny.