Sposób wyznaczania własności plastycznych, zwłaszcza metali i ich stopów metodą walcowania poprzecznego narzędziami płaskimi charakteryzuje się tym, że próbkę (8) nagrzewa się do temperatury powyżej temperatury rekrystalizacji, przy czym próbka (8) ma kształt stopniowanego wałka o cylindrycznym stopniu wewnętrznym (8a), którego długość (L1) jest większa od średnicy (do) cylindrycznego stopnia wewnętrznego (8a) oraz dwóch stożkowych stopni skrajnych (8b), których tworzące pochylone są pod jednakowymi kątami (α) w kierunku powierzchni czołowych próbki (8), tworząc dwa ścięte stożki, których średnica (d) dwóch zewnętrznych powierzchni czołowych jest mniejsza od średnicy (do) cylindrycznego stopnia wewnętrznego (8a), następnie nagrzaną próbkę (8) umieszcza się w strefie wejściowej dolnego narzędzia płaskiego (1) i górnego narzędzia płaskiego (2), zaś położenie próbki (8) ustala się przy pomocy cylindrycznego gniazda (7) znajdującego się na początku dolnego narzędzia płaskiego (1), następnie wprawia się dolne narzędzie płaskie (1) i górne narzędzie płaskie (2) w przeciwbieżne ruchy postępowe z jednakowymi prędkościami (V) i przemieszcza się dolne narzędzie płaskie (1) i górne narzędzie płaskie (2) nad próbką (8), po czym oddziałuje się na cylindryczny stopnień wewnętrzny (8a) próbki (8) pochyłymi powierzchniami (3), znajdującymi się na dolnym narzędziu płaskim (1) i górnym narzędziu płaskim (2) i wprawia się próbkę (8) w ruch obrotowy, następnie obciska się obrotowo płaskimi powierzchniami (4) dolnego narzędzia płaskiego (1) i górnego narzędzia płaskiego (2) cylindryczny stopień wewnętrzny (8a) próbki (8) i jednocześnie redukuje się średnicę (do) cylindrycznego stopnia wewnętrznego (8a) próbki (8).